منظور از هفت اسمان و مانند ان هفت زمین چیست ؟

 

   سماء : این کلمه صد وبیست بار و جمع آن سموات صد و نود بار در قران آمده است .

 

 راغب گفته (قرن چهار از علمای اهل سنت)  : سماء به هرچیز گویند که بالا باشد.

 

 طبرسی گفته (قرن ششم ) : سماء معروف است و هر آنچه بالای تو باشد و یا بعضا برتو سایه افکنده باشد و سما بیت و سقف انست به ابر و باران نیز سماء گویند .

 جوهری نیز چنین گفته است.

 

 «سماء»: چیزیکه در بالا قرار دارد (بالای سر قرار دارد)، و به بالای هر چیزی سماءِ آن گفته می شود (و به پائین آن زمین آن).

 

توضیح مهم « عبارت هفت سما : در پاسخ قول ابن منظور را در لسان‌العرب كه مهمترين فرهنگ عربي (تا قرن هفتم / زمان تأليفش و پس از آن هم) شمرده مي‌شود، نقل مي‌كنيم: <... وقد تكرر ذكر السبعه‌ والسبع والسبعين و السبعمائه في‌القرآن و في‌الحديث والعرب تضعها موضع‌التضعيف والتكثير كقوله تعالي: كمثل حبّه‌ انبتت سبع سنابل، و كقوله تعالي: ان تستغفر لهم سبعين مرّه‌ فلن يغفرالله لهم، وكقوله: الحسنه‌ بعشر امثالها الي سبعمائه.> (ذكر هفت - مذكر و مؤنث - و هفتاد و هفتصد در ""قرآن و حديث"" بسيار آمده، و عرب‌زبانان آن را براي بيان """" چند و چندين""" و بسياري [تضعيف و تكثير] به كار مي‌برند. مانند قول خداوند تعالي: همچون داستان دانه‌اي كه هفت خوشه برآورد. و قول ديگر خداوند: اگر براي آنان هفتاد بار استغفار كني، هرگز خداوند بر آنان نخواهد بخشود، و قول ديگرش كه كار نيك ده برابر پاداش دارد تا هفتصد برابر) (لسان‌العرب، ذيل مادّه‌ <سبع>) و در دنبال آن و شرح آن آورده است: <والعرب تضع التسبيع موضع التضعيف و ان جاوز السبع...> (و عرب هفتگانه آوري را در مقام چندبرابر سازي مي‌آورد، وگرچه از هفت بيشتر باشد). آري، مراد خداوند از سماوات سبع آسمانهاي چندين و چندگانه است. نه اينكه آسمانها بيش از هفت نيست؛ به قول راغب در مفردات اين كاربرد براي آن است كه عدد هفت را عدد كامل و مكمل مي‌دانسته‌اند. »

 

امام رضا (ع) اینگونه ترسیم نموده معنای انرا : دست چپ خود را گشود و بر زمین گذاشت و سپس دست راست خود را بر دست چپ گذاشت و فرمود : این دست زیرین زمین و ان دست روئین آسمان ان.(سفینه البحار)

 

پس در لغت عرب به هرچه بالا باشد سما گویند گاه در معنای اصلی آن بکار میرود و گاه معانی فرعی بعضی از چیزها.

ناگفته نماند به کرات اسمانی به  بالای درخت به پشت حیوان و .... سما میگویند و هر چیزی که بالای ما باشد .

مثلا در ایه 11 سورۀ نوح «یرسل السماء علیکم مدرارا» در اینجا به معنای باران است «تابر شما باران فراوان فرستد»و نیز در ایه هایی مثل ایه 6 سوره انعام  و ایه 52 سوره هــود. در اینجا سما بمعنای باران بکار رفته است.

 

ُســــــــــبع سمــوات (هفت سماء) :

 

در قرآن کریم مجموعأ هشت بار لفظ  "سبع سموات"  بکار رفته است ، دقت در آنها نشان میدهد که همه در وسط هم هستند مثل لایه های پیاز و طبق آیات همه از یک طبقه گاز غلیظ  آفریده شده اند و میتوان گفت مراد از همۀ آنها طبقات جو زمین است .

 

نــــکات آیات :